Sebagaimana janji saya pada Dew (Lieja), saya ceritakan kembali pengalaman saya pada 3 tahun yang lalu semasa mengendalikan kes kaunseling bersama dengan seorang wanita (saya sebut selepas ini sebagai W) yang pada masa itu berusia 20 tahun yang hampir murtad selepas bertemu dengan teman lelakinya yang beragama Kristian. Beliau dirujukkan kepada saya 3 tahun yang lalu oleh ibunya yang bimbang kerana anaknya sering ke gereja bersama teman lelakinya dan membaca kitab ‘Bible’.
Sebelum beliau berjumpa dengan saya, W telah pun berjumpa dengan beberapa guru agama lain untuk membawa beliau ke pangkal jalan. Tetap gagal, kerana pendekatan yang dilakukan ialah sebelah pihak sahaja, lebih banyak bercakap dan lebih kepada desakan supaya W kekal dengan Islam dan lupakan hasrat untuk memasuki agama Kristian kerana boleh mengakibatkan masuk neraka.
Memang betullah, apa yang ustaz tu cakapkan, namun isunya di sini kita berdepan dengan seorang wanita yang tidak mempunyai asas yang kuat dalam agama Islam dan hatinya hampir pasti untuk memeluk agama Kristian. Tindakan ustaz tersebut membuat beliau ‘turns off’. Apa taknya, dah lah dipaksa jumpa oleh ibunya kena ceramah dan bebelan pula.
Bagi sesi ini, saya mengambil pendekatan untuk lebih banyak mendengar dan cuba buka pemikiran beliau semula untuk membuat penimbangan dengan lebih lanjut sebelum memasuki agama lain.
Apabila saya tanyakan apakah sebab beliau tertarik dengan Kristian, beliau jelaskan bahawa terdapat rasa ketenangan adalam agama ini di samping rasa ‘self of belonging’ setiap kali beliau ke gereja dengan teman lelakinya dan menjelaskan yang beliau sedang mengkaji dengan lebih lanjut agama ini dengan membaca ‘Bible’.
Saya cuba bersikap tenang dan memberi komen serta memuji tindakannya, ‘Saya gembira kerana awak membuat ‘research’ bagi memahami dengan lebih lanjut tentang agama ini. Ini yang sepatutnya kita lakukan bila ingin mengetahui sesuatu agama’.
W nampak tersentak kerana saya tidak memarahinya bahkan saya memuji tindakannya itu. Saya bertanya lagi kepada beliau sama ada beliau ada melakukan perkara yang sama pada agamanya sekarang dan sama beliau ada mengkaji Quran sebagai perbandingan dengan Bible? Beliau menjawab tidak.
Saya bertanya lagi sama ada, beliau setuju tak dengan statement saya yang beliau tidak akan dapat buat keputusan yang tepat jika beliau mengkaji hanya satu agama sahaja tanpa mengkaji agama asal beliau. Beliau terpaksa setuju..
Saya jelaskan kepada W bahawa beliau tidak bersikap adil kepada agamanya sekarang. Beliau lahir sebagai Islam tetapi tidak pernah belajar tentang Islam atau mengamalkan ajaran Islam. Bagaimana beliau dapat membuat pilihan yang tepat mana satukah agama yang lebih baik jika kajiannya hanya tertumpu pada satu agama? Sebagaimana Islam, agama Kristian juga mempunyai balasan syurga-neraka, setiap keputusan yang silap boleh memberi kesan yang padah pada diri di kemudian hari.
Di akhir sesi, saya berikan beliau terjemahan Quran dan meminta beliau mengkaji juga Quran di samping mengkaji kita Bible. Beliau terima, Alhamdulillah.
Terus terang saya nyatakan pada ibunya, saya rasa beliau 90% sudah tekad untuk keluar dari agama Islam. Saya sendiri tidak terkejut jika ia belaku. Selepas sebulan saya hubungi ibunya untuk follow up, Alhamdulillah, ibunya beritahu yang W sudah tidak ke gereja lagi. Syukur!
Sebagaimana yang pernah saya katakan pada entry saya yang terdahulu, kita hanya mencuba..keputusan akhir daripada individu itu sendiri. Apa yang saya share di sini, mungkin boleh praktik kan apabila kita bertemu atau berinteraksi dengan teman atau saudara kita yang tertarik dengan agama lain, elakkan perbincangan yang sehala sahaja, yakni kita sahaja yang bercakap, libatkan mereka..cuba fahami sebab di sebalik keputusan yang diambil untuk keluar agama. Ajak mereka berfikir..itu adalah usaha yang lebih baik daripada kita bincang isu syurga neraka, dosa besar dan sebagainya.
Dan jika mereka tetap dengan keputusannya, tak mengapa..teruskan hubungan dengan mereka. Jangan singkirkan mereka. Anggap seperti kawan dau saudara seperti dulu. Pada masa yang sama teruskan sedaya yang boleh seperti usaha di atas. Jangan putus asa. Berdoa pada Allah. I.Allah, jika satu hari mereka punyai kesulitan (bercerai dengan suami yang beragama lain sebagai contoh), mereka tahu dengan siapa yang perlu mereka rujuk. Mereka masih tetap punya teman, saudara, ibu ataupun bapa. Tak mustahil orang sebegini akan kembali kepada agama asalnya iaitu Islam.
Saya juga berharap kita perlu terima dengan terbuka tentang isu murtad ini. Tidak salah untuk prihatin, namun tindakan kita perlu berlandaskan rasional dan tidak emosi sehingga boleh menggugat keharmonian kaum dan juga agama. Perlu kita sedari bukan mereka dari agama kita sahaja yang murtad, tetapi ramai juga mereka dari agama lain seperti Kristian, Hindu, Buddha dan juga Taois yang murtad dan memeluk agama Islam, bahkan jauh lebih ramai dari bangsa kita sendiri.
Semoga kita dapat mengambil iktibar daripada pengalaman saya ini.
Abahyasir.com 